نساء شب تاری - میناب

modir

وگاهی میان دستان تجربه
میکنم
آبی ، قرمز
قهوه ای به رنگ چشمانت
وتو که می رسم
پُر می شوم از تو از خودم
از علامت های بی جوابی که روی تنم جا گذاشتی
از ستاره جاری می شوی
عریان تر از کهکشان
لب هایم را ورق میزنی
حالا
دارم فرو می ریزم روی خودم
روی تمام سی سالگیم
دارم غلط می زنم
بوی دروغ میگیری
گناه از من نیست از سیبست که تو گاز زدی

parishan

سلام شعرتون خیلی قشنگ بود تبریک میگم فقط اولشو نفهمیدم.

sayeh